John Raymond Beach Bar & Restaurant w Kotu

John Raymond Beach Bar & Restaurant

Można tu przyjść tylko na posiłek albo spędzić cały dzień wylegując się pod parasolem by zakończyć go pysznym jedzeniem.

John Raymond Beach Bar & Restaurant Kotu

Benachin - czyli danie z jednego garnka "one-pot"

Benachin danie z jednego garnka "one-pot"

Nazwa potrawy pochodzi z języka Wolof
i oznacza z jednego garnka czyli cała potrawa przygotowywana jest w jednym garnku "one-pot". Danie przygotowywane jest z dowolnych składników takich jakie są dostępne w danej chwili w kuchni. Zaczyna się od składników
o najdłuższym czasie gotowania stopniowo dodając kolejne a następnie dodaje się ryż.
Ryż może być przygotowany osobno a na końcu dodany i wymieszany z resztą potrawy.

Benachin tradycyjnie jest z ryby ale można również zastosować kurczaka lub wołowinę. 

Benachin - a dish from one pot "one-pot"
Name of the dish comes from the Wolof language and means of one pot or the whole dish is prepared
in one pot "one-pot". Dish is prepared with any ingredients such as are available at any given time in the kitchen. It starts with the ingredients of the longest cooking time, gradually adding more and then added to rice. Rice may be prepared separately and added at the end and mixed with the rest of the dishes.
Benachin traditionally fish but you can also use chicken or beef.

Domoda - Gambijski gulasz z orzeszków ziemnych / Gambian Peanut Butter Stew

Domoda Peanut Butter Stew

Jest to gulasz na bazie ziemnych orzeszków 

z dodatkiem warzyw i przypraw bardzo smaczny 

i aromatyczny. Podaje się go do mięsa lub ryby najlepiej smakuje z ryżem.  Jest jednym 

z tradycyjnych dań Gambii

i koniecznie należy go spróbować.

Gambian Peanut Butter Stew

It is a stew based on groundnuts peanuts
with vegetables and spices very tasty
and aromatic. It is given to a meat or fish dish best served with rice. It is one of the traditional dishes of the Gambia and it is important to try it.

The Black and White Bar & Restaurant w Kotu

2013-11-09

Dotarliśmy tu pieszo z Hotelu Sunset Beach  naszym przewodnikiem był jeden z pracowników hotelu, który w tym dniu miał wolne i postanowił nam pokazać dobrą restaurację.

Spacerek zajął nam około 40 min przy okazji mogliśmy przyjrzeć się bliżej tej części Kotu gdzie rzadko bywają turyści. Po drodze widzieliśmy jednego z najstarszych baobabów w tej okolicy. Akurat była pora powrotu dzieciaków ze szkoły i było ich pełno na drodze. Ubrane w biało granatowe  mundurki wędrowały grupkami do domów. Każde miało w dłoniach woreczek ze zmrożoną wodą.

W końcu dotarliśmy prawdopodobnie byliśmy tu pierwszymi polakami ale nie jedynymi cudzoziemcami.

Lokalik w środku malutki na zewnątrz miał zadaszone patio pod, którym znajdowały się stoliki.

Czas oczekiwania na zamówione jedzenie umiliło nam duże piwko podane w kuflu. Co jakiś czas dolatywały do nas bardzo miłe zapachy z kuchni po około godzinie podano nam potrawy. Było warto czekać wszystko było świeżo przygotowane i bardzo smaczne. Prawdziwy smak Gambii.

The Black and White Bar & Restaurant

Domoda z kurczakiem   - 175 dalasi
Curry z kurczakiem - 175 dalasi

Curry z krewetkami - 175 dalasi

Duże piwo w kuflu - 60 dalasi

 Zakupiliśmy też porcję bananów i tzw. małpich owoców od kobiety z dzieckiem, która sprzedawała je wraz z orzeszki ziemnymi z wielkiej tacy noszonej na głowie.

Do hotelu wróciliśmy żółtą taksówką. Była to nasza pierwsza podróż tym środkiem lokomocji kosztowała 100 dalasi. Prawdopodobnie przepłaciliśmy  raczej na pewno ale co tam to był nasz pierwszy dzień w Gambii.


The Black and White Bar & Restaurant w Kotu
We arrived here on foot from the Hotel Sunset Beach our guide was one of the hotel staff , who on this day was free and decided to show us a good restaurant .A short walk took us about 40 minutes the way we look closely at this part of Kotu where tourists rarely . Along the way we saw one of the oldest baobab trees in this area . Just was time to return kids from school and it was full of them on the road. Dressed in white and navy blue uniforms roamed in groups to their homes. Each had in his hands a bag of frozen water.In the end we got there we were probably the first Poles but not the only foreigners .Bar in the middle of a tiny on the outside was covered patio in which there were tables .Time to wait for the ordered food umiliło us the big beer mug given in . From time to time came the letter very nice smells from the kitchen after about an hour we were served food. It was worth the wait everything was freshly prepared and very tasty. A true taste of the Gambia .



Dishes and prices

 Domoda with chicken - 175 dalasi 
Curry Chicken - 175dalasi 
Curry with prawns - 175 dalasi 
Large beer in a pint - 60 dalasi 
We bought a batch of bananas and so. monkey fruit from a woman with a child , who sold them with peanuts earth with such great worn on the head.The hotel came back a yellow taxi. It was our first trip in the means of transportation cost 100 dalasi . Probably overpaid rather sure but whatever it was our first day in the Gambia .

Woda w Gambii

Woda w Gambii

Butelka wody w Gambii / Water in Gambia

Wodę piliśmy tylko butelkowaną fabrycznie zamkniętą była ona dostępna w butelkach 0,5 i 1,5 lita w marketach położonych w strefie turystycznej lub w małych przydrożnych budkach (jak to miało miejsce np. w Kotu).

W takich lokalnych budkach woda kosztowała 100 dalasi za 6 butelek 1,5 litrowych czyli jedna butelka była gratis.

Zwykle cena za jedną  butelkę 1.5 l wynosiła 25 dalasi.

Wodę można było także kupić w naszym hotelowym sklepiku (Hotel Sunset Beach) również w cenie 25 dalasi za 1.5 litra.

Dało się zauważyć, że rdzenni mieszkańcy pija wodę z foliowych woreczków o pojemności 0,25 l, . Woreczki z wodą są mocno zmrożone tak, że pijąca osoba ciepłem swoich rąk ogrzewa woreczek a lód powoli się rozpuszcza dając zawsze zimna wodę. Takie puste woreczki leża potem wzdłuż drogi i naokoło posesji mieszkańców. Jest to typowy widok poza tzw. strefa turystyczną. 

Napoje 

Robinsons Lemon NoAddedSugar

            Fajnym dodatkiem do wody jest skoncentrowany sok cytrynowy, który kupiliśmy w markecie w Bakau  - Robinsons Lemon No Added Sugar  - cena 85 dalasi.
Występuje on w różnych smakach ale zdecydowanie cytrynowy był naszym faworytem. Nic nie gasiło tak cudownie pragnienia jak zimna woda z lodówki z dodatkiem soku cytrynowego też wcześniej schłodzonego. 

Jak dla nas rewelacja !!!

Nawet jeśli woda miała temperaturę otoczenia to i tak zdecydowanie z dodatkiem tego soku była smaczniejsza.

Plusem Robinsons Lemon jest również jego wydajność wystarczy odrobinka by woda w smaku była przyjemniejsza dodatkowo nie zawiera cukru i świetnie gasi pragnienie.

Znaleźliśmy też inne zastosowanie dla niego jest świetnym dodatkiem do drinków my wykorzystaliśmy go do prostego klasycznego drinka tj. gin, tonik cytryna lub/i  właśnie Robinsons Lemon. Naprawdę polecamy !!!

Uwaga. Ceny podawane są dla okresu od 8 do 22 listopada 2013 roku to jest przed tzw. pełnym sezonem turystycznym. Już pod koniec listopada można było zauważyć, że ceny powoli rosną na wybrane produkty i usługi.

Water in Gambia

Drank only bottled water factory closed it available in bottles of 0.5 and 1.5 litas in supermarkets located in the tourist area or in a small roadside stall (as was the case for example in Kotu).
In such local booths water cost 100 dalasi for 6 bottles of 1.5 liter or one bottle was free.
Usually, the price per bottle of 1.5 l was 25 dalasi.
Water can also be purchased at our hotel shop (Sunset Beach) is also included in the price 25 dalasi for 1.5 liters.
There was a note that the original inhabitants drinks water from plastic bags with a capacity of 0.25 l. Water bags are frozen solid so that the person drinking the heat of his hands and the bag is heated slowly dissolves ice always directs cold water. Such empty bags lair then along the road and around the property residents. This is a typical view outside the so-called. tourist zone.

Beverages

 A nice addition to the water is concentrated lemon juice, which we bought at the market in Bakau - Robinsons Lemon No Added Sugar - 85 dalasi price .It occurs in a variety of flavors but the lemon was definitely our favorite . Nothing so wonderfully thirst extinguished as cold water from the fridge with lemon juice also previously cooled .As for us a revelation !Even if the water was the ambient temperature is , and so far with the addition of the juice was tastier .The advantage of Robinsons Lemon is also a little bit of his performance enough to water the taste was pleasant additionally contains no sugar and have a great thirst quencher .We also found another use for it is a great addition to drinks we used it for a simple classic drinks such as gin , tonic, lemon or / and just Robinsons Lemon. I really recommend !Attention . Prices quoted are for the period from 8 to 22 November 2013 it is against the so-called . full tourist season . Already at the end of November, it was seen that the prices slowly grow on selected products and services .

Gambia historia i teraźniejszość.

Gambia historia i teraźniejszość.

 Gambia to mały kraj położony w środkowo - zachodniej Afryce i ciągnący się wzdłuż rzeki Gambia.

Mimo jego niewielkich rozmiarów dwa tygodnie to zdecydowanie za mało by zobaczyć i poznać ten kraj lecz wystarczą by choć trochę dotknąć Afryki i poznać jej mieszkańców. Oczywiście jeśli nie skupimy się tylko na pozostawaniu w hotelu i wylegiwaniu się nad hotelowym basenem. Naszym celem było poznać Gambię jak najbardziej prawdziwą, możliwie jak najdalej od tzw. strefy turystów ale wszystko w zasięgu pieszych wędrówek od naszego hotelu stąd nazwa blogu Gambia per pedes - Gambia pieszo. Oczywiście nie stroniliśmy od lokalnego transportu jakim są zielone i żółte taksówki. Jak również wybraliśmy się na wycieczkę wykupioną z biura podróży do Juffure korzeni Kunta Kinte i wyspę James 'a

co by było trudne do zrealizowania samemu jednak nie niemożliwe.

Trochę informacji o kraju.

Położenie; zachodnio-środkowa afryka.

Obszar to 10,600 kilometrów kwadratowych.

Od zachodu Gambia graniczy z Oceanem Atlantyckim, z pozostałych stron z  Republiką Senegalu. Gambia ciągnie się 400 kilometrów wąskim pasem około 50 kilometrowym wzdłuż rzeki o tej samej nazwie w głąb kontynentu Afryki.

Klimat

Jest tu przyjemny klimat sub-tropikalny o dwóch porach roku:

pory suchej - od listopada do czerwca z wiatrem z nad sawanny zwanym Harmattan,

pory deszczowej -  od lipca do października z dużą ilością opadów, ulew za to bardzo zielonej

Ludność

Ludność to około 1,4 miliona osób. W skład populacji wchodzą takie grupy etniczne:

Mandinka najliczniejsza około 40 %, Fulani , Wollof , Jola , Sarahule.

Są to pod względem wyznania w 90 % muzłumanie poza którymi jedyną liczniejszą grupą są chrześcijanie

i nieliczni wyznawcy innych religii.

Język

Oficjalnym językiem jest angielski jednak mieszkańcy Gambii na co dzień wykorzystują własne języki plemienne a angielskiego używają  do komunikacji z cudzoziemcami.

Inne języki: Mandinka, Wollof, Fula, Jola, Sarahule, Serere, Manjago, Cerole (Aku lub tzw. gołębi Angielski). Pojawia się również Francuski głównie ze względu na bliskość Senegalu ale również nauczany jest w nie których średnich i wyższych szkołach.

Historia

 Historia Gambii i plemion zamieszkujących jej tereny datowana jest na 470 rok p. n. e.

W XIII wieku Gambia należała do antycznego imperium Ghany i Mali, które zajmowało obszar od Senegalu do rzeki Niger. Pierwszymi osadnikami w tym regionie był lud plemiona Mandinka, które rozpowszechniło na tym terenie Islam.

Dokładniejsze zmianki o tym regionie pochodzą z zapisków arabskich handlarzy i datowane są na IX i X wiek naszej ery.  Ustanowili oni trasę tzw. saharyjski szlak handlowy, którym przewozili niewolników, złoto i kość słoniową. Gambia

W 1455 (XV w)  pojawili się Portugalczycy, którzy przy pomocy szlaków morskich przejeli kontrolę nad tym terenem. To oni  przywieźli ze sobą bawełnę i orzeszki ziemne, które uprawiane są do dziś.

A tu pojawia się niewielki wątek polski w latach od 1651 do 1661 część Gambii była (pośrednio) kolonią Księstwo Kurlandii i Semigalii, które to było lennem Rzeczypospolitej.

To właśnie w tym czasie Kurlandczycy zajeli wyspę na rzece Gambii i nazwali ja wyspą świętego Andrzeja wykorzystywali ją jako podstawowe miejsce handlu aż do 1661 roku kiedy to zajeli ją Anglicy i zmienili jej nazwę na wyspę James’a .

Od tej pory o kontrole nad Gambią walczyli ze sobą francuzi i anglicy aż do 1783 roku kiedy to traktat paryski dał Wielkiej Brytanii pełna kontrolę nad rzeką Gambią i terenami wzdłuż niej położonymi. Przez dwieście lat Gambia była kolonią brytyjską.

W tym czasie wywieziono z terenów Gambii około 3 milionów niewolników.

Niewolnicy byli początkowo wysłane do Europy jako służba domowa  później rozszerzono transport na Amerykę Północną i Indie Zachodnie.  Historie początków niewolnictwa można dziś oglądać w danym forcie Juffure  i miejscowości Albreda i na wyspie James’a.

W 1807 roku handel niewolnikami został zniesiony w całym Imperium Brytyjskim i tym samym w Gambii. By tego dopilnować Brytyjczycy w 1816  roku  wybudowali osadę i fort tuż u ujścia rzeki Bathurst, która jest obecnie stolicą Gambii – Banjul.

 W 1888 roku Gambia uzyskała status odrębnej kolonii Korony Brytyjskiej. 

Gambia uzyskała niepodległość w dniu 18 lutego 1965, w ramach monarchii konstytucyjnej .

Pięć lat później , w dniu 24 kwietnia 1970 , Gambia stała się republiką, z premierem Sir Dawda Kairaba Jawara , jako głową państwa . Od tego czasu aż do wojskowego zamachu stanu Jawara był prezydentem Gambii.

W dniu 22 lipca 1994 r. Tymczasowe Siły Zbrojne i  Rządząca Rada ( AFPRC ) przejął władzę w kraju poprzez zamach stanu . Dowodził nim 28 letni kapitan żandarmerii  Yahya AJJ Jammeh,  który w dniu 6 listopada 1996 roku wygrał wybory na prezydenta.

Nowy prezydent zbudował nowoczesny port lotniczy, pożył asfalt na drodze do Senegalu biegnącej wzdłuż rzeki  i zwanej dumnie przez Gambijczyków autostradą. Pojawiły się szkoły i kliniki jak również co usłyszeliśmy z ust Gambijczyka i co wprawiło nas prawie w stan osłupienia – radio i telewizja.